الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد حسين محفوظى اهوازى )
210
حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )
گرسنگى ، مرا سير نمود ، ( 1 ) در تشنگى ، مرا سيراب ساخت ، در خوارى ، عزّتم بخشيد ، در نادانى ، آگاهيم داد ، در تنهايى ، فراوانيم داد ، در دورى ، مرا بازگردانيد ، در كم نوايى ، ثروتم عطا كرد ، از او يارى خواستم پس مرا يارى داد و در ثروت او را فرا خواندم پس ثروتم را از من دور نساخت و از همهء آنها دست بازداشتم پس او به نعمتم آغاز نمود ، پس حمد و سپاس تو را باشد اى آنكه خطايم را بخشيدى و اندوهم را بر طرف كردى ، دعايم را اجابت نمودى ، عورتم را پوشاندى ، گناهانم را عفو فرمودى ، مرا به خواستهام رساندى و بر دشمنم يارى كردى ، ( 2 ) اگر بشمارم نعمتها ، منّتها و بخششهاى نيكويش را ، آنها را به شماره نمىآورم ! اى مولاى من ! تو منّت نهادى ، تو نعمت بخشيدى ، تو نيكى كردى ، تو بخشش نمودى ، تو برترى دادى ، تو كمال عنايت فرمودى ، تو روزى دادى ، تو توفيق مرحمت داشتى ، تو بخشيدى ، تو بىنياز ساختى ، تو به قدر كافيت مرحمت كردى ، تو پناه دادى ، تو كفايت نمودى ، تو رهنمون گشتى ، تو عصمت عطا كردى ، تو پوشاندى ، تو مغفرت نمودى ، تو از لغزش ، چشم پوشيدى ، تو توانگرى بخشيدى ، تو عزّت دادى ، تو يارى بخشيدى . تو پشتيبان شدى ، تو تأييد نمودى ، تو نصرت بخشيدى ، تو شفا دادى ، تو عافيت عنايت داشتى ، تو كرامت فرمودى ، تو را بركت و بلندى باد ، ستايش پيوسته تو را باشد و پيوسته سپاس تو را باد ! ( 3 ) آنگاه ، من اى پروردگارم ! به گناهانم اعتراف دارم پس آنها را بر من ببخشاى ، من بدى كردهام ، من خطا نمودهام ، من قصد كردهام ، من نادانى داشتهام ، من غفلت نمودهام ، من سهو كردهام ، من اعتماد كردهام ، من تعهّد نمودهام ، من وعده دادهام ، من خلف وعده داشتهام ، من پيمانشكنى كردهام ، من اقرار كردهام ، من به نعمتهايت بر خود و نزد خود اعتراف كردهام ، من به گناه اقرار كرده و آن را بيان داشتهام ، پس آن را بر من ببخشاى ، اى آنكه گناهان